سه شنبه, 31ام فروردين

شما اینجا هستید: رویه نخست ایران پژوهی جهان ایرانی

جهان ایرانی

پرده‌ای از اتحاد ایرانیان و ارمنیان

بعد از ورود آن درگاه [ ایچمیادزین / سه کلیسا ] ارامنه به سجود [ افتادند ] بندگان اقدس [ به ] وجوه بسیار و قنادیل بیشمار زینت آن افزود وکشیشان و ازوران [ ازناوران = دلاوران به گرجی ] خدمه‌ی آن استان ارم نشان را به خلاع فاخره و انعامــات وافره سرافراز فرمود و نفس نفیس و ذات  میمنت انیس قنادیل [ را ] که [ هر یک ] به وزن 5 من از طلای احمر خالص بود، از سقف آن آویزان فرموده و چند روز در آن حدود توقف کردند».

کوشش قهرمانانه برای نگهداشت هویت فرهنگی و تاریخی

در جای‌جای افغانستان، تاجیکستان و دیگر سرزمینهای فرارودان شاعران اندیشمند، فرهیخته و نازک اندیشه، شعرهای فخیمی می‌سرایند که در بسیاری از آنها مضمون اصلی، پیامی به نیا خاک و فرهنگ و تاریخ ایرانی است. برای نشان دادن این کوشش‌ها، چند شعر از شاعران کنونی افغانستان و تاجیکستان را در زیر می‌آوریم تا تلنگری باشد برای آن که ما را از خواب زدگی و از خویش بیگانگی به در آورد.

تاجیکستان، خویش‌ و تبار - تاجیکستان: آشنای دور، اما نزدیک

تاجیکستان آشنایی دور اما نزدیک است؛ هم از دید جغرافیایی هم از دید تاریخی. کشوری با حدود هشت میلیون نفر جمعیت، زیبا و پر آب و تکیه‌زده بر افتخار بزرگ ایرانی ‌بودن در معنای کهن فرهنگی آن.

پیام همدلی و همراهی ایرانیان با کوبانی وشنگال

حوادث اخیر در اقلیم کردستان عراق و هجوم داعش به این منطقه به ویژه حملات داعش به شنگال و مردم ایزدی بیش از گذشته حاوی این پیام بود که میان ایرانیان با کردهای منطقه از جمله کردهای عراق و سوریه پیوندهای عمیقی وجود دارد و سرنوشت مردم کرد عراقی و سوری از نظر مردم ایران اهمیت زیادی دارد. همدلی ایرانیان با کردهای منطقه در بطن خود حاوی این پیام بود که استعدادها و ظرفیت­های موجود برای گسترش روابط ایران با کردهای منطقه فراتر ازوضع موجود و روابط سیاسی حاضراست.

تغییر نام مراکز تاجیکستان از روسی به فارسی

رئیس جمهور تاجیکستان در راستای سیاست تقویت فرهنگ ملی و بنا به پیشنهاد نمایندگان برخی از شهرستانها و استانها در مجلس این کشور دستور داد تا نام محله ها و مراکز تاجیکستان از زبان‌های بیگانه (روسی و ...) به فارسی تغییر کند.

نگاهی گذرا به تاریخ قفقاز

اینکه از ارمنی ها با نام «اوراشتو» در بخش بابلی و ایلامی کتیبهٔ بیستون و در بخش فارسی باستان این کتیبه از آنها با عنوان «ارمینه» یاد شده است، حاکی از پایان نیافتن روند شکل گیری قوم ارمنی در پایان سدهٔ ششم پیش از میلاد است.

در همین زمینه