پنج شنبه, 02ام خرداد

شما اینجا هستید: رویه نخست جشن‌ها و گردهمایی‌ها مهر ماه

جشن‌ها و گردهمایی‌ها

مهرگان، جشن برداشت محصول

گذشته از شاعرانی که بر شمرده شد که درباره جشن مهرگان و اعیاد آن اشعاری سروده‌اند، اغلب شعرای قرون میانی ایران عهد اسلامی در این باره قصائد و غزلیاتی دارند؛ چون: رودکی، عنصری، معزی، ناصرخسرو قبادیانی، قطران تبریزی، سوزنی، مجید بیلقانی، رشید وطواط، خاقانی و غیره. مهمترین منبع ما در دوران اسلامی درباره جشن مهرگان یکی دیوان منوچهری است و دیگری اثر پرارزش ابوریحان بیرونی، که از آنها جای جای سخن به میان آمد.

جشن مهرگان (مهرماه 1390) از رشته همایش جشن‌های ایرانی به‌کوشش انجمن افراز برگزار شد

همایش جشن‌های ایرانی – با تأکید بر جشن مهرگان –  به‌کوشش انجمن فرهنگی ایران‌زمین (افراز) عصر چهارشنبه بیست‌وهفتم مهر ماه 1390 در تالار مرکز مشارکت‌های مردمی ورشو برگزار شد.

جشن مهرگان – سروده‌ی بانو هما ارژنگی

زر می‌چکد خدا را از شاخه‌های زرین           بر قله‌ی دماوند مهر خجسته را بین
همپای گام پاییز بر زورقی درافشان              آمد که تا زه دارد عهد وفای یاران

دادخواهی مردم از پادشاه در روز نوروز و مهرگان

چنین گویند که رسم ملکان عالم عجم چنان بوده است که روز مهرگان و روز نوروز پادشاه مر عامه را باردادی و هیچ کس را بازداشت نبودی و پیش بچند روز منادی فرمودی که بسازید فلان روز را تا هر کسی شغل خویش بساختی و قصه خویش بنوشتی وحجت خویش بدست آوردی و خصمان کار خویش را بساختندی و چون آن روز بودی ملک از بیرون در بایستادی و بانگ کردی که اگر کسی مر کسی را باز دارد از حاجت برداشتی در این روز ملک از خون او بیزار است پس ملک قصه های مردمان بستدی و همه پیش بنهادی و یک یک می نگریدی اگر آنجا قصه ای بود که از ملک بنالیده بودی ، موبد موبدان را بر دست راست نشانده بودی .

چرا «جشن مهرگان» را نمی‌توان «جشن عشق ایرانی» نامید

واژۀ «میترا = مهر» در هیچیک از زبانهای باستانی ایرانی به معنای «عشق» به کار نرفته است. این واژه در زبان اوستایی به گونه (میثْرَ) دیده می‌شود و به معنی: پیمان و قرارداد می‌باشد. همچنین در زبان «وداها» به گونه «میتْرَ» آمده است که بمعنی: هم‌پیمان، دوست، سوگند و . . . می‌باشد. اما واژه «عشق» در زبانهای باستانی ما چه برابرهایی داشته است؟

در همین زمینه