پل‌سازی از قدیم مورد توجه ایرانیان بود و از زمان هخامنشیان پل‎‎های بزرگی در ایران ساخته می‌شد. به علت نیازی که در این سرزمین به آبیاری وجود داشت و از آنجا که سطح بعضی از رودخانه‌ها پایین‌تر از زمین‌های پیرامون بود، پل‎ ‎هایی که در ایران ساخته می‌شد، ساختمان‌هایی «چند منظوره» محسوب می‌شدند و عمل سد را نیز انجام می‌دادند.

پیش از تشکیل پادشاهی ماد در غرب و شمال غرب ایران حکومت‌های محلی مختلفی در این منطقه شکل گرفت که مهمترین و در عین حال ناشناخته‌ترین آنها پادشاهی مانا بود.

برای آشنایی با پیشینۀ پزشکی در ایران باستان می‌بایست به متون گوناگون کهن ایرانی مراجعه نمود. در این نوشتار کوتاه شاهنامه را که گرانمایه‌ترین سند است گواه می‌گیریم، پرداختن به دیگر متون مانند وندیداد، یسنا و دینکرت مجالی دیگر می‌خواهد.

گزیده ای از چند رخداد تاریخی بیست و پنجم اسفند ماه  برگرفته از پایگاه تاریخ ایرانیان به صورت روز شمار-دکتر نوشیروان کیهانی زاده-:

كارنامك اردشير پاپكان، بازتاب تمدن پيشرفته ايرانيان و اقتباس از آن در دنياي معاصر

تصوير اردشير پاپکان برسنگ و سكه اش

كار جمع آوري کارهای روزمره اردشير ـ بنيادگذار دودمان ساسانيان در یک کتاب [مجموعه] تحت عنوان «كارنامك اردشير پاپكان» مارس سال 300 ميلادي (اسفندماه) پايان يافت و چند روز بعد نسخه اصلي آن به مناسبت نوروز در تالار پذيرايي كاخ سلطنتي در تيسفون [جنوب بغداد] قرار گرفت.

خود واژه کیومرث «که در پهلوی در ریخت گیومرت به کار میرفته است، در اوستا، گَیَ مَرِتَن بوده است» که به معنی «زندگانی میرا» میباشد. چنانکه بلعمی نیز مینویسد: معنی کیومرث زندهٔ گویای میرا است.

در روزگار پادشاهی هخامنشیان (330-550 پ.م.) بی‌گمان استان ماد (Māda پارسی باستان)، سرزمین کنونی آذربایجان را نیز در برمی‌گرفته است. در کتیبه‌ی بیستون از کشور ماد در کنار ارمنستان، کاپادوکیه و پارت نام برده شده، که به این ترتیب به نظر می‌رسد گستره‌ی ماد از آذربایجان غربی تا تهران کنونی را شامل می‌شده است.