شنبه, 27ام شهریور

شما اینجا هستید: رویه نخست ایران پژوهی ایران پژوهی

ایران پژوهی

ملت‌گرایی، دانش تحقیقی است، نه تکلیفی

در تقسیم‌بندی پاره‌ای از علوم، آنها را به علوم تحقیقی و علوم تکلیفی، دسته‌بندی می‌نماید. دستهٔ نخست عبارتند از علومی که رابطهٔ موضوع‌ها، آنگونه که هستند مورد بررسی قرار می‌گیرند. دستهٔ دوم: عبارتند از علومی که در آن رابطهٔ موضوع‌ها آنگونه که «باید باشند» بررسی می‌گردند.

ساخت درونی قدرت‌ملی

قدرت راستین ملی، تنها و تنها بر پایه‌های «ناسیونالیسم آگاه» استوار است. بدون شناخت پایه‌های اندیشهی ناسیونالیسم ایرانی (قوانین حیات و پایداری ملی) و بدون آشناسازی مردم با این مفاهیم، امکان دستیابی به نیرومندی راستین ملی وجود ندارد. تحقق این امر نیز امکان پذیر نیست، مگر آنکه آشناسازی جمعیت با مبانی آنرا از کودکستان (مهد کودک)  آغاز کنیم و تا دانشگاه و بعد از آن، پیگیری نماییم.

نام «ایران» در اسناد دوره ی قاجار - پاسخ به چند شبهه در مورد نام «ایران»

در اسناد و مکاتبات دوران صفوی نیز شاهان صفوی خود را شاه ایران و مورخان آن دوره چون اسکندر بیگ منشی و حسن بیگ روملو نیز در آثار خود، شاهان صفوی را شاهان ایران می نامیدند.

پیرامون مباحث فرهنگ ملی (17) - ملت‌گرایی، علم شناسایی قوانین و شرایط بقای ملت

ملت‌گرایی، علم‌شناسایی قوانین و شرایط هستی و سربلندی ملتهاست. ملت چونان هر موجود زنده، تنها در شرایط ویژه و در پناه نظم و قوانین ویژه میتواند باقی بماند. این شرایط برای هر ملت نسبت به ملت دیگر متفاوت است.

پارس، ایران

خواندن متون دو معنا یا دو کاربرد از واژه «پارس» را به ما می‌نمایاند: یکی پارس در ناحیه اَنشان واقع در جنوب ایران و دیگر پارس در معنای فرهنگ و تمدن اقوامی که در گستره سرزمین‌های ایرانی می‌زیستند. این دو کاربرد و البته دومی در متون انعکاس بیشتر یافته است و به ما چنین می‌گوید که پارس مشخصه فرهنگی است که دارندگان این فرهنگ تمایلات مشترک زیستی، پوششی، خوراکی، دینی و از همه مهم‌تر زبانی دارند. در متون می‌توان تفاوت واژگانی «پارس» و «پارسی» را دریافت. صاحبان این فرهنگ اما سرزمین و زیست‌بوم خود را ایران نامیدند. و در نامگذاری‌هاشان توانستند تفاوت میان زمین و فرهنگ را به روشنی بنمایانند. و این خود حکایت از دیرینگیِ دانش به معنایِ راستینِ خود در میان مردمان ما دارد. در بررسی شیوه نامگذاریِ «کشور، زمین و مردم» در فرهنگ ایرانی به نسبت‌هایی برمی‌خوریم هنگامی که سخن از زمین و جغرافیا است نام «ایران، ایران‌شهر، سرزمین‌های ایرانی و بلاد ایران»، و هنگامی که سخن از مردم، اشخاص و بزرگان است واژه پارس به کار می‌رود.

ملت‌گرایی، نهضت اصیل اجتماعی

«ملت‌گرایی » عظیم ترین و اصیل ترین نهضت اجتماعی است که درازای تاریخ، پدید آمده است. ملت گرا بودن، یعنی احساس مسئولیت برابر انجام وظایفی که عمل کردن به آن ها، موجب بهروزی، پیروزی و سربلندی ملت خواهد شد

در همین زمینه