دوشنبه, 29ام آبان

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی شعر

شعر

شعر میازار موری که دانه‌کش است

میازار موری که دانه‌کش است             که جان دارد و جان شیرین خوش است

ننگِ جنگ، سرودهٔ بانو هما ارژنگی

در هجومِ گرگ خویانِ پلید          دیده‌ات جز مرگ و ویرانی چه دید؟! // اینک ای دردت به جانم گوش کن          اندکی آن ناله را خاموش کن.

به مدافعان دلیر خونین‌شهر و همه شهرهای خونین وطنم؛ اسطوره پایداری - سرودهٔ سیمین بهبهانی

نستوه، نستوه مردا! این شیردل، این تکاور                   بشکوه، بشکوه مرگا! این از وطن پاسداری // بنویس از آنان که گفتند: یا مرگ یا سرفرازی          مردانه تا مرگ رفتند، بنویس بنویس، آری...‏

به روز سوم از شهریور بیست سپاه اهرمن از جای جنبید

در آستانه سالروز اندوهبار دیگری از یورش ددمنشانه اهریمن به ایران. این رویداد ناگوار را به ملت ایران دل آرامی عرض نموده و آمرزش و بهشت آشیانی شهیدان سوم شهریور 1320 و همه شهیدان راه آزادی و سربلندی ایران را از درگاه خداوند بزرگ درخواست دارم.

ای سرزمین من - سرودهٔ شادروان شاهرخ مسکوب

در خاک‌های تو     ای سرزمین من،    عشق عزیز من،     بی‌خویش و بی‌کران،     با چشم‌های باز،    با قلب داغدار،   همچون شقایقی،   رویید سرخ فام.

سعدی شیرین‌سخن - سرودهٔ استاد ادیب برومند

به ویژه سعدی شیرازی، آن که در نُه چرخ                        نتافت اختر سعدی چنو به هیچ دیار

در همین زمینه