پنج شنبه, 30ام دی

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی ادبیات

ادبیات

تلمیح به فلکیات در فصلی از عبهرالعاشقین روزبهان بقلی شیرازی

عبهر العاشقین تألیف عارف قرن ششم هجری روزبهان بقلی فسایی [ثَم شیرازی] و به نظر می‌آید نام کامل‌تر او با توجه به کتاب‌های ذکر نَسَب ابومحمدپورِ ابی نصرپورِ روزبهان بقلی فسایی شیرازی (522- 606 ﻫ.ق، 588 خورشیدی) است.

سیمای زیبای پیامبر اسلام (ص) در شعر فارسی

صاحب‌نظرانی که با ادبیات جهان اسلام آشنا بوده و ادبیات زبان‌های مختلف ملل اسلامی را مطالعه کرده‌اند و از ذوق شعری برخوردارند، به خوبی می‌دانند که زبان فارسی در میدان مدایح نبوی از دیگر زبان‌ها گوی سبقت را برده و از این نظر غنی‌ترین زبان است.

کامیار عابدی مطرح کرد: بدترین دوره نقد شعر و ادبیات در ۴۰ سال اخیر مربوط به «الان» است

کامیار عابدی مقطع بعد از سال ۹۲ را بدترین دوره نقد شعر و ادبیات در ۴۰ سال اخیر دانست و گفت: جامعه به دلایل مختلف به دلزدگی از نقد و تحلیل شعر رسیده و فضای مجازی هم به این جریان دامن زده است.

ساختارِ ساختارها - دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی

آن چه فرهنگ ایرانی و ساختار کلان آن را در عصر فردوسی و بیرونی برجستگی ویژه بخشیده است، «آزادی خرد» است که در منازعات اشاعره و معتزله به چشم می آید. وقتی تفکر اشعری بر فرهنگ ایرانی حاکم شد، چراغ خرد به خاموشی گرایید و ساختار ساختارهایی که بر محور «یقین» استوار شده بود جای خود را به «حجیت ظن» سپرد و گزاره های گمانی جای گزاره های منطقی را گرفتند.

حکایت ابن بلخی از استخر و مرودشت و بنای تخت جمشید در قرن ششم

استخر و مرودشت: استخر در ایام ملوک فرس دارالملک ایشان بودست و به آغاز گیومرث چیزی بنا کرده بود و هر پادشاه کی می نشست بر آن زیادتی می کرد و تهمورث بر خصوص بسیار عمارت آن کرد و چون پادشاهی به جمشید رسید آن را به شهری عظیم کرد چنانک بلوک آن از حد حفرک تا آخر رامگرد بود.

ترجمۀ کهن پارسی از یک متن عربی - ترجمۀ کهن مقامات حریری

ترجمۀ متون عربی به زبان پارسی سابقه‌ای دیرینه در میان دیوانسالاران ایرانی داشته‌است که نخستین و بهترین آنها تاریخنامۀ طبری که در حقیقت همان ترجمۀ تاریخ طبری می باشد که به «تاریخ بلعمی» شهره است. چنانکه محمد روشن شرح می دهد: «تاریخنامۀ طبری، ترجمۀ «اخبار الامم و الملوک اثر نامدار محمد بن جریر طبری است که پس از «مقدمۀ شاهنامۀ ابومنصوری» که رساله واری بیست و سه برگی است و به فرمان ابو منصور عبد الرزاق طوسی به سال 346 هجری قمری گرد آوری گشته است، دومین متن منثور تاریخ دار زبان فارسی است.

در همین زمینه