دوشنبه, 30ام مرداد

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی حقوقی

حقوقی

نکاتی از مشکلات رویه قضایی ایران

یکی از اصول مهم مقررات آیین دادرسی این است که جایگاه و سمت اشخاصی که وارد فرآیند دادرسی می شوند، روشن باشد. اما این روشن بودن و در واقع ذی نفع بودن اشخاص، در برخی مواقع برداشت نادرستی را ایجاد کرده است و به درستی از آن استفاده نمی‌شود. برای مثال در مواردی که موضوعی جنبه عمومی دارد و به نوعی جامعه از پیامدهای ناشایست و ناگوار این گونه جرایم آسیب می بیند باید برای افراد جامعه حق واکنش به این جرایم را قایل باشیم، در حالی که متاسفانه این حق نادیده گرفته می‌شود.

سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و حفاظت از محیط زیست

هرچند اهداف و وظایف اصلی سازمان «میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری»، انحصاراً در سه حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی تعریف شده است، لیکن این سازمان چه در محتوای تکالیف و قوانین و مقررات مرتبط با آنها و چه در عمل، تا حدودی در راستای حفاظت محیط زیست ایران نیز ایفای نقش می‌کند. ارتباط تکالیف و عملکرد سازمان با محیط زیست در موضوعات میراث طبیعی، مناطق طبیعی حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مربوط به شیوه‌های سنتی حفاظت از محیط زیست و گردشگری طبیعی می‌باشد.

میرمحمدصادقی: بیش از خلاء قانونی، دچار خلاء پیگیری در حوزه میراث فرهنگی هستیم

یک حقوقدان، تبدیل ماهیت جرایم در حوزه میراث فرهنگی را از خصوصی به جرایم عمومی پیشنهاد کرد و گفت: در این صورت بدون نیاز به شکایت سازمان میراث فرهنگی، دادستان‌ها می‌توانند موارد تعرض به میراث فرهنگی را تحت پیگرد قرار دهند.

نجفی‌توانا تاکید کرد: ضرورت ایجاد مراجع تخصصی رسیدگی به جرایم در حوزه «میراث فرهنگی»

یک وکیل دادگستری گفت: قوه قضاییه باید بخشی از مراجع کیفری خود را برای رسیدگی به جرایم مربوط به میراث فرهنگی اختصاص دهد.

یک وکیل دادگستری: قابل گذشت بودن جرایم در حوزه «میراث فرهنگی»جای تامل دارد

یک وکیل دادگستری با انتقاد از قابل گذشت بودن «جرایم مربوط به میراث فرهنگی» در قانون مجازات اسلامی گفت: این مساله باید توسط قانونگذار اصلاح شود تا ورود دادستانی در این زمینه به منظور دفاع از منافع ملی، منوط به شکایت شاکی خصوصی یعنی سازمان میراث فرهنگی نباشد.

مجازات تخریب آثار تاریخی با آدم‌ربایی برابر است

بر اساس ماده 558 قانون مجازات اسلامی در خصوص تخریب اموال تاریخی‌- فرهنگی، «هر کس به تمام یا قسمتی از ابنیه، اماکن، محوطه‌ها و مجموعه‌های فرهنگی- تاریخی یا مذهبی که در فهرست آثار ملی ‌ایران به ثبت رسیده است.

در همین زمینه