این عزیزترین گربه‌ای است که می‌شناسمش، گربه‌ای زیبا وسط نقشه جغرافیا! بارها و بارها تماشایش کرده‌ام. از آن روز که خودم را شناختم، این گربه دوست‌داشتنی با من بود. خانم معلم می‌گفت: آن بالا، جایی نزدیک به سر گربه، دریاچه‌ای است به عظمت دریا! خزر... و آن پایین کنار پای گربه، آبی‌ترین آبی‌ها رخ می‌نماید. همان دریا که عمان می‌نامندش!

تخریب‌های زیست‌محیطی ناشی از توسعه بدون برنامه گردشگری در 3 استان شمالی حاشیه دریای خزر و همچنین آلودگی‌های ناشی از هجوم گسترده 12 میلیون گردشگر در طول سال از استان‌های کشور به 3 استان حاشیه دریای خزر، سرانجام کارشناسان گردشگری و محیط‌زیست را ناگزیر به برگزاری یک همایش ملی با حضور مسئولان دولتی و استانی و کارشناسان اقتصادی، جامعه‌شناسان و صاحب‌نظران گردشگری در ساحل خزر کرد تا راهکارهای علمی مدیریت گردشگری در سواحل دریای خزر، آسیب‌های جدی ناشی از تولید زباله به محیط‌زیست و تبعات منفی هجوم گردشگران به مناطق شمالی کشور و تأثیر آن بر  سواحل دریای مازندران بررسی شود.

معاون دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اعلام اینکه جمهوری آذربایجان به مسائل زیست محیطی دریای مازندران هیچ توجهی ندارد گفت: عکسهای ماهواره‌ای نشان می‌دهند لکه های نفتی به طول 110 کیلومتر از این کشور به سمت ایران در حرکت است.

شیروان که تلفظ صحیح آن «شروان» است، شهری در جنوب شرقی قفقاز، و زادگاه خاقانی شاعر پارسی گوی ایران است. از این شهر به عنوان شهری که از خاک ایران جدا شده ولی خاقانی هنوز ایرانی باقی مانده است نام برده ایم.

در نیمه‌ی دی‌ماه سال گذشته یادداشتی از دکتر پیروز مجتهدزاده درباره‌ی حقوق ایران در دریای مازندران - با عنوانی که چندان با محتوا هم‌خوانی نداشت - در روزنامه‌ی پرشمارگان همشهری به چاپ رسید که واکنش شاخه‌ی میراث معنوی سازمان مردم‌نهادِ «دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران» را در پی داشت. مجتهدزاده در این یادداشت حق 50 درصدی ایران در آن دریا را غیرواقعی عنوان کرده و خواهان تأکید بر روی 20 درصد شده بود. این در حالی است که بر خلاف رای او، مقدار نخست مبنای قانونی دارد در حالی که مقدار دوم فاقد چنین جایگاهی است، از این‌رو بسیاری از کارشناسان بر این باورند که به محض کوتاه آمدن ایران از حق قانونی خود، رقیبان، ضمن تبانی با یکدیگر، سهم ایران از آن دریا را تا حدّ کرانه‌های آبی‌اش – یعنی کمتر از 15 درصد – پایین خواهند آورد (امری که پیش از این بارها به‌گونه‌های مختلف از آن سخن رفته است)، و در این صورت ایران کم‌ترین سهمی از انرژی در آن دریا نخواهد داشت.

رژیم حقوقی دریای مازندران، تا زمانی که دو طرف صاحب حق (ایران و شوروی "در حال حاضر، جانشینان شوروی")، اقدام به بازنگری در آن نکنند، بر پایه‌ی دو قرارداد معتبر و نافذ 1921 و 1940 میان دولت شاهنشاهی ایران و اتحاد جماهیر سوسیالیستی، قرار دارد.

رژیم حقوقی دریای مازندران و سهم ایران از این دریا که زمانی کاسپین خوانده می‌شد، مدت زمانی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تقسیم شدن آن به چند کشور، به محل بحث و جدل دولت‌های این کشورها تبدیل شده است به نحوی که در این مدت آنها با تاکید بر منافع ملی خود، خواهان سهم بیشتر کشورشان از این دریا شده‌اند.

مازندران این دلگشا بحر  فرح زا                    این سبز پر غوغا  هزاران ساله دریا