سه شنبه, 01ام مهر

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی سیوند

سیوند

نفس دریاچه بختگان به شماره افتاد

تالاب‌های کشور ما سرمایه‌های با ارزشی هستند که در تنظیم سطح آب‌های زیرزمینی، جذب گردشگر، بهره‌برداری‌های اقتصادی، اجتماعی و ورزشی، مهاجرت انبوه پرندگان از سراسر دنیا، زاد آوری‌ آبزیان و ایجاد محیط مناسب برای حیات گیاهان خاص، نقش بسزایی دارند.

پاسارگاد رطوبت زده را دریابید

بار دیگر از خبرها ندای مددخواهی یکی از ارزشمندترین میراث فرهنگی‌مان که در واقع ارزشی به بلندای تاریخ تمدن کهن سرزمین‌مان است، به گوش می‌رسد. گرچه این اتفاق سداستان تازه‌ای نیست، منظورمان آسیب‌های ناشی از احداث سد، آن هم سد سیوند در استان فارس یعنی آن بخش از کشورمان که مصادیق میراث فرهنگی‌اش به عنوان یک خطه تاریخ‌پرور در دنیا بی‌نظیر است.

سطح رطوبت پاسارگاد به 30 درجه رسید

معمولا در اردیبهشت هوای استان فارس رو به گرمی رفته و از رطوبت کاسته می شود، اما اگر این روزها با یک رطوبت سنج ساده به پاسارگاد بروید و به درجه رطوبتی که ثبت می شود نگاه کنید نشانگری را خواهید دید که روی درجه 30 توقف می کند. 

تجمع نمایندگان سازمانهای غیردولتی برای جلوگیری از آبگیری سد سیوند

حدود 30 نفر از نمایندگان سازمانهای غیردولتی امروز در حمایت از میراث فرهنگی و جلوگیری از آبگیری سد سیوند، روبروی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تجمع کردند.

در مناظره‌ي راديويي سیوند چه گذشت؟!

رأس ساعت 15:30 دوشنبه (30 بهمن ماه 85)، استودیو قدیمی رادیو ایران در جام جم مهمان دو مدافع و دو مخالف آبگیری سد سیوند بود تا در برنامه‌ی زیر ذره‌بین، دلایل خویش را برای این موافقت و مخالفت ابراز دارند.

شیراز و سیوند و گندم و بیابان زایی!

چرا در استانی که میزان برداشت از آب‌های زیرزمینی‌اش، بیش از 2 میلیارد متر مکعب بیشتر از تغذیه‌ی طبیعی آن است، باید شاهد کوبیدن پرشتاب‌تر بر طبل کشاورزی ناپایدار باشیم؟ استان فارس به تنهایی بار حدود یک‌سوّم از تراز منفی آبخوان کشور را بر دوش می‌کشد. چرا؟!


چرا با آبگيري سد سيوند مخالفم؟!

در بند هـ از ماده 117 قانون برنامه پنج‌ساله چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، الزامی برای دولت جمهوری اسلامی ایران ایجاد شده که با خواندنش هم احساس غرور کردم، هم افسوس خوردم و هم حیرت‌زده شدم! بر پایه‌ی آن الزام قانونی: «دولت مؤظف است، به منظور اهتمام ملّی در شناسایی، حفاظت، پژوهش، مرمت، احیاء، بهره‌برداری و معرفی میراث فرهنگی و ارتقاء توان گردشگری، تولید ثروت و اشتغال‌زایی و مبادلات فرهنگی در کشور، اقدام به شناسایی و حمایت از آثار فرهنگی تاریخی حوزه فرهنگی ایران موجود در کشورهای همسایه و منطقه به عنوان میراث فرهنگی مشترک کند.»

در همین زمینه