سه شنبه, 21ام آذر

شما اینجا هستید: رویه نخست زبان و ادب فارسی زبان پژوهی ورود فرهنگستان ادب به واژگان گردشگری؛ تعریف خطرگردی، پیاده گرد و گردشگری سیاه

زبان پژوهی

ورود فرهنگستان ادب به واژگان گردشگری؛ تعریف خطرگردی، پیاده گرد و گردشگری سیاه

فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای واژه هایی مانند خطرگردی، پیاده گرد، گردشگری سیاه و مواد گردی تعاریفی ارائه و استفاده از این واژگان را پیشنهاد داده است.

به گزارش خبرنگار مهر، ششمین مجموعه از واژه های تخصصی گردشگری و جهانگردی پس از بحث و بررسی در گروه واژه گزینی و نظر خواهی از عموم به تصویب شورای واژه گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی رسیده است.

پیش از این 5 جزوه شامل 313 واژه تخصصی گردشگری و جهانگردی در طی سالهای گذشته به تصویب شورای واژه گزینی رسیده و در این جزوه 56 واژه دیگر به پیشناهد گروه تخصصی واژه گزینی گردشگری و جهانگردی رسیده است.

برخی از این واژه ها عبارتند از:

خطر گردی، نوعی گردشگری که در آن احتمال خطر وجود دارد.

دور گردی، رفتن از مقصدی به مقصد دیگر در یک سفر.

رودگردی؛ قایق سواری و گشت و گذار در مسیر یک رودخانه.

فاجعه گردی؛ سفر به محلی مصیبت زده که هدف از آن عمدتا بازدید از آن محل است.

کوله گرد؛ گردشگری که با کوله پشتی به سفر یا پیاده روی می رود.

پیاده گرد؛ گردشگری که در مسیرهای روستایی و یا مناطق کوهستانی پیاده گردی می کند.

پیاده روی؛ نوعی گردشگری که در آن گردشگران برای تفریح به قدم زدن می پردازند.

جریان گردشگری؛ حرکت گردشگران از جایی به جایی دیگر در مسیری معین.

گردشگری سیاه؛ سفر به پایگاههای گردشگری خاص برای تجربه رنج مرگ

گشت پیاده؛ گشتی که در آن گردشگران تمام مسیر را منزل به منزل پیاده می پیمایند و از محیط و مناظر اطراف حداکثر بهره را می برند.

مواد گردی؛ سفر به مقصدی خاص برای خرید یا مصرف موارد مخدر به صورت قانونی و یا غیرقانونی

محصول گردشگری؛ مجموعه از فعالیت ها و جاذبه ها و تسهیلات و خدماتی که گردشگر از زمان ترک منزل تا مراجعت از آنها استفاده می کند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

در همین زمینه