یکشنبه, 01ام ارديبهشت

شما اینجا هستید: رویه نخست یادگارهای فرهنگی و طبیعی زیست بوم کشتن بی‌رحمانه یگ گونه نادر بر بستر خرافات و نادانی

زیست بوم

کشتن بی‌رحمانه یگ گونه نادر بر بستر خرافات و نادانی

جمعی چند نفره حیوان نادری را که با زنجیر به دام انداخته‌اند، زیر ضربات سنگین و مرگبار خود قرار داده و به سگ‌ها فرمان دریدن می‌دهند و آنچنان خشونتی به کار می‌گیرند که صدای خودشان هم در می‌آید؛ هر چند تکرار چندباره جمله «نزنش گناه دارد»، با اجازه دادن به سگ‌ها برای گرفتن جان حیوان بی پناه همراه شده و کشتار در قالب نوعی حیوان آزاری متجلی می‌شود.

چند تن با چوب و چماق و چنگک کشاورزی و همراهی چند سگ به جان حیوان گرفتار در تله افتاده‌اند و آنچنان بر سر و گردنش می‌کوبند که دیدن تصاویر رویداد، زجرآور است. اگر این توصیف برایتان کفایت کرد، لطفا فیلم پیوست به مطلب را نبینید، چراکه به شدت دردناک و دلخراش است.

به گزارش «تابناک»، در تازه‌ترین تصاویر منتشره از کشتار حیات وحش و در شرایطی که بی اخلاقی در پاسداشت میراث طبیعی کشور حتی به کشتار یگ گونه در خطر انقراض بیخ گوش ساختمان مرکزی سازمان محیط زیست هم رسیده، فیلمی در فضای مجازی منتشر شده که واکنش‌های گوناگونی به همراه داشته است.


جمعی چند نفره حیوان نادری را که با زنجیر به دام انداخته‌اند، زیر ضربات سنگین و مرگبار خود قرار داده و به سگ‌ها فرمان دریدن می‌دهند و آنچنان خشونتی به کار می‌گیرند که صدای خودشان هم در می‌آید؛ هر چند تکرار چندباره جمله «نزنش گناه دارد»، با اجازه دادن به سگ‌ها برای گرفتن جان حیوان بی پناه همراه شده و کشتار در قالب نوعی حیوان آزاری متجلی می‌شود.

آن گونه که از لهجه افراد حاضر در فیلم پیداست، ظاهرا محل رویداد جایی در استان اصفهان است؛ فضایی بیابانی شبیه به مناطق حفاظت شده‌ متعددی که در این استان کشورمان واقع است و انواع گونه‌های بومی کشورمان را در خود جای داده، ولی به دلیل برخی باورهای نادرست و در سایه آموزش داده نشدن ارزش گنجینه واقع در منطقه، رویدادهایی از این دست در آن به چشم می‌خورد.

نه زمان حادثه معلوم است و نه انگیزه افراد از کشتن این گونه در خطر انقراض؛ اما ‌گویا جزئیات فیلم برای پیگیری ماجرا کمک بزرگی باشد؛ هرچند در ‌‌پایان نمی‌توان انتظار داشت که بازداشت این مجرمان و مجازات ایشان، مانع از شکل‌گیری اتفاقات مشابه باشد، مگر اینکه بر آموزش افراد پیرامون زیستگاه حیوان به انجام رسیده و عوامل بازدارنده‌ای مانند کنترل مناطق حفاظت شده و مجازات‌ها تشدید شود.


گفتنی است، کفتار راه راه تنها عضو خانواده کفتارسانان در ایران است که جز در ناحیه خزری، در دیگر نقاط کشورمان می‌زیسته، ولی اکنون در بسیاری از مناطق منقرض شده و دردناک‌تر اینکه آماری از شمار بازماندگان و مناطق زیست آن‌ها در دست نیست.

تأکید بر نبود آمار (ولو تخمینی) از شمار این پستاندار نادر و در خطر انقراض شاید گویای همه چیز باشد؛ اما اگر بدانیم که این گوشتخوار استثنایی، به رغم حضور در رأس هرم غذایی، به جهت آنکه لاشه‌خواری می‌کند، در پاکسازی طبیعت نقش کارسازی داشته و مانع شیوع بیماری‌های مسری می‌شوند، درخواهیم یافت که حذف این گونه، سوای دردهای انقراض یک گونه، می‌تواند توازن و تعادل اکولوژیکی اکوسیستم را برهم بزند.

به عبارت بهتر، دیدن این گونه در هر منطقه‌‌‌ می‌تواند نوید آینده‌ای روشن برای همه گونه‌های جانوری موجود در آن منطقه و حتی اکوسیستم موجود در آنجا را داده و معرف بهبود روابط طعمه و طعمه‌خواری در اکوسیستم و به تعبیری برقراری نسبی توازن اکولوژیک در منطقه باشد.


کفتار راه راه شب زی است و کمتر در روز دیده می‌شود و بیشتر به صورت یک جفت نر و ماده زندگی‌ می‌کند و محل سکونتش، غار‌ها یا حفره‌های طبیعی و یا لانه سایر حیوانات است. این پستاندار اغلب از رو درو شدن با دیگر حیوانات گریزان است و حتی اگر توسط سگ‌های گله در تنگنا قرار گیرد، خود را به مردن می‌زند تا فرصتی برای فرار بیابد.

سوای ویژگی‌های عمومی کفتار‌ها، یال بلند کفتار راه راه از ویژگی‌های انحصاری آن است که برای ارتباط از آن بهره گرفته و در مواقع خطر، عاملی است که به کمک ترسناک‌تر کردن حیوان می‌آید اما همه این مکانیزم‌های طبیعی که تهدیدات را از کفتار در طبیعت دور کرده، در رویارویی با انسان سودی ندارد!

هیچ مستندی بر وقوع حمله این حیوان به انسان گزارش نشده؛ اما ظاهر ترسناک و عادت مردار خواری کفتار موجب شده که از قدیم، برخی کفتار را آفت بدانند. البته علاقه این گونه به صیفی‌جات هم در دشمنی کشاورزان با آن بی‌تأثیر نبوده تا در ‌‌نهایت عامل انسانی به واسطه طعمه‌گذاری مسموم، تصادفات جاده‌ای، شکار و تخریب غارهایی که کفتار در آن‌ها سکونت دارد، بزرگ‌ترین عامل تهدید کننده نسل این پستاندار نادر به شمار آید.

 

جدای اینها، رواج رسوم نادرستی مانند "کله گرگی" در برخی مناطق و یا ‌باورهای خرافاتی مردمان برخی مناطق دیگر، مبنی بر اینکه آلت تناسلی کفتار ماده برای دارنده آن بخت و اقبال به همراه داشته و سبب خوش شانسی می‌شود، در رقم خوردن صحنه‌های دردناکی مانند آنچه در فیلم فوق دیده می‌شود، بی تأثیر نیست.

جدای از عامل انسانی، کمبود منابع غذایی و لاشه‌ها که به دلیل کمبود جمعیت و گاه انقراض گوشتخوارانی مانند شیر، ببر، پلنگ، یوز و گرگ رقم خورده، یکی دیگر از تهدیدکنندگان نسل کفتارهای بومی کشورمان به شمار می‌آید که ثابت می‌کند حال محیط زیست کشورمان خوب نیست.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

در همین زمینه